Tiny Jackal - "Ατμόσφαιρα" Album Review

Μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας ο Tiny Jackal επιστρέφει με τον προσωπικό του δίσκο “Ατμόσφαιρα“. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 24/2 και πλέον μπορούμε να πούμε με ευκολία ότι μάθαμε όλα τα τραγούδια απ’έξω. Λίγες ήμέρες πριν την παρουσίαση του δίσκου (22/3 στο Gagarin), έβαλα να ακούσω ξανά τα 9 κομμάτια τα οποία συνθέτουν την “Ατμόσφαιρα”. Να σημειώσω κάπου εδώ πως αυτά που γράφω παρακάτω αφορούν την προσωπική μου οπτική, τα συναισθήματα και τα νοήματα που εξέλαβα εγώ.

1) Μίσος : Ο δίσκος ξεκινάει με το κομμάτι “Μίσος“, όπως έχει δηλώσει ο Tiny Jackal, η ατμόσφαιρα είναι εννιά βήματα από το σκοτάδι στο φως, εννιά από το “Μίσος“ στην “Αγάπη“. Το κομμάτι ξεκινάει και πέφτει ένα βαρύ ατμοσφαιρικό beat -υπογεγραμμένο από τον Θανάσιμο. Οι πρώτοι στίχοι μιλούν για την άνιση μάχη μεταξύ καλού και κακού, πως το μίσος καταφέρνει να κερδίσει την πρώτη μάχη, τις αλυσιδωτές αντιδράσεις και τις συνέπειες στους πρωταγωνιστές.

upload.jpg

Ενώνοντας τα μαρκαρισμένα γράμματα σχηματίζεται η λέξη “φασίστας“, κάτι που γίνεται εύκολα αντιληπτό εφόσον το δείχνει το ίδιο το βίντεο. Ο Tiny Jackal δίνει το μήνυμα “αν είδες το γραπτό μου να σε αντικατοπτρίζει, στο δίνω απλόχερα σου αξίζει..“ Εννοώντας ότι αν είσαι φασίστας σου αξίζει το μίσος του, το μίσος μας. Ξεκάθαρο το μήνυμα, δίνεται από τον τίτλο του κομματιού. Συμφωνούμε !

2) Τι να σου λέω : Για πολλούς, όπως και για μένα το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Ακούγοντας το κομμάτι καταλαβαίνω πως ακούω για έναν άνθρωπο τσακισμένο από την ίδια την ζωή. Εκεί που νομίζει πως δεν γίνεται χειρότερα στέκεται μπροστά του ακόμα ένα εμπόδιο και αυτό τον έχει καταβάλει τόσο που θεωρεί ανούσιο ακόμα και να το συζητήσει. Παρά τις δυσκολίες όμως, ο καλλιτέχνης παλεύει και τα καταφέρνει και όπως λέει ο Tiny “Για κάθε φορά που έπεσα δύο φορές που σηκώθηκα γιατί δεν είναι ωραία κάτω και στην ατζέντα πέρνα μου ακόμα ένα Σαββάτο“. ‘Ένα συγκινητικό κομμάτι.

3) Στον ίδιο δρόμο : Το κομμάτι που επιλέχτηκε για βίντεο κλιπ και το οποίο φτιάχτηκε από j.inkfactory (@taish.one). Ένα αυτοβιογραφικό κομμάτι, μια εισαγωγή στην ζωή του Tiny Jackal. Όποιος λέει και ο ίδιος στο ρεφρέν είναι ακόμα στον ίδιο δρόμο από όταν ήταν παιδάκι. Αγαπημένος στίχος: “Έχω χαρτιά για δικαστήρια από τα 13 μα ευτυχώς τη δικηγόρο μου την λένε Ελευθερία“

5923404699_b48d91aa64_m.jpg

4) Κερδίσαμε και Χάσαμε : Εδώ ο Θανάσιμος πραγματικά έδωσε τον καλύτερο του εαυτό, το μπιτ ανατριχίλα ενώ ακούγεται το άκρως συγκινητικό The Garden of Jane Delawney. Κερδίσαμε και Χάσαμε, στο Youtube πλανάται η φήμη πως το τραγούδι αυτό προορίζεται για τον Killah P. Ο τίτλος και η θεματολογία θυμίζει την παλιότερη συνεργασία τους Tiny Jackal feat Killah P - Ο χαμένος τα παίρνει όλα . Το κερδίσαμε και χάσαμε θεωρώ πως είναι ένα από τα πιο συναισθηματικά τραγούδια του δίσκου, μας είχε προειδοποιήσει άλλωστε πως πρόκειται για έναν “βαρύ“ δίσκο. Ελπίζω να μην μας πιάσουν τα κλάματα στην παρουσίαση αν και το κόβω χλωμό.

5) Άκου ft Χαριτωμένη : Το ρεφρέν κλέβει την παράσταση, με την εξαιρετική φωνή της Χαριτωμένης. Ένα ωραίο κομμάτι να το ακούσεις και να τσιλάρεις. As simple as that.

6) Λερναία Ύδρα : Όπως σχεδόν όλοι έχουμε καταλάβει το συγκεκριμένο κομμάτι στοχεύει στον πάλαι ποτέ συνεργάτη του και έτερον ήμισυ των Fullface. Επίσης είχαμε αναλύσει για την απάντηση στην Iratus που εμπεριέχεται στο κομμάτι αυτό με το άρθρο μας -πριν την κυκλοφορία- O Tiny Jackal απαντάει στον Iratus στο νέο του δίσκο;. Ένα κομμάτι σταθμός για την “Ατμόσφαιρα“, που δίνει πολλές απαντήσεις στο κοινό αφού εδώ και καιρό πλανάται στην κοινότητα η ερώτηση για το μέλλον των Fullface. Αυτό που ακούω δεν πρόκειται για diss κομμάτι, πρόκειται για κατάθεση ψυχής. Είναι ξεκάθαρο πως στα λόγια του Tiny δεν υπάρχει οργή ή μίσος μα πικρή νοσταλγία και μια βαριά στεναχώρια. Ο τερματισμός της σχέσης φαίνεται πως βασανίζει ακόμα τον καλλιτέχνη και αυτό το καταλαβαίνουμε από τον τελευταίο στίχο: <<Και αν έχει κάνει κάποιο λάθος που πληρώνω ακόμα, είναι που δεν τους πίστεψα δεν ήσουνα δικός μας>>.

7) Ατμόσφαιρα : Ένα ακόμη μπιτ του Θανάσιμου το οποίο ταίριαξε απόλυτα με την φωνή του Tiny Jackal.Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, ένα ακόμα βιωματικό τραγούδι στο οποίο μαθαίνουμε για την περίεργη ψυχολογική φάση που πέρασε ο καλλιτέχνης τα χρόνια της απουσίας του από την ενεργό δράση και τις ψυχολογικές αντιξοότητες που αντιμετώπισε και στην ουσία απολογείται που τον κράτησαν πίσω αυτά τα δύσκολα χρόνια, λέγοντας χαρακτηριστικά στο ρεφρέν: <<Ταξίδεψε μαζί μου ψηλά πάρε με αγκαλιά και έλα να πάμε στην ατμόσφαιρα, συγχώρεσέ με που έλειψα μα ήταν ανάγκη ειλικρινά δεν το ‘θελα>> . Το τραγούδι παρ’όλα αυτά έχει θετικό μήνυμα, ο Tiny Jackal είναι εδώ, επέστρεψε. Η δύναμη της θέλησης, η αγάπη για του μουσική τον έκαναν να υπερπηδήσει τα προβλήματα του και να επιστρέψει όπως λέει ο ίδιος με περισσότερο κουράγιο και αντοχή από ποτέ.

8) Αλήθεια ή Ψέμματα : Αλήθεια ή ψέμματα το προτελευταίο . Εδώ ο καλλιτέχνης φαίνεται να εκφράζει την νοσταλγία για τις παλιές μέρες που όλα ήταν πιο αληθινά. Highlight το μπιτ, ειδικά προς το τέλος μετά το 2:30.

stixoi%2Bagapi.jpg

9) Αγάπη : Η “Ατμόσφαιρα“ φτάνει στο τέλος της. Η αγάπη, το τελευταίο βήμα προς το φως και το άλμπουμ τελειώνει έτσι ακριβώς όπως ξεκίνησε. Ο καλλιτέχνης έχοντας περάσει από μια σκοτεινή περίοδο παλεύοντας με τα προσωπικά του τέρατα, επιτέλους λυτρώνεται και η “Αγάπη“ καταφέρνει να κερδίσει το “Μίσος“. Ο άνθρωπος λαμβάνοντας αγάπη και θετικά συναισθήματα από τους γύρω του μπορεί να καταφέρει να βρει το φως του. Όμως για να δεχτείς αγάπη πρέπει πρώτα από όλα να την αξίζεις και για να την αξίζεις φτάνει ενώσεις τα κόκκινα γράμματα από τους στίχους του κομματιού και να αναρωτηθείς αν σε αντικατοπτρίζει στα αλήθεια.

Φτάνοντας στο τέλος του δίσκου ίσως είμαστε σε ένα σημείο ώστε να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την ψυχοσύνθεση του καλλιτέχνη την περίοδο εκείνη που έγραφε τον δίσκο. Μία αρκετά σκοτεινή και αν μη τη άλλο δύσκολη περίοδος. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι ότι η ιστορία έχει happy end, άνθρωπος είναι πάλι πίσω δυνατότερος από ποτέ και έτοιμος να καλύψει τον χαμένο χρόνο. Τελικά, οι βαθιές σκέψεις και η προσωπική ανασκόπηση στην οποία σε βάζει το άκουσμα του δίσκου στο τέλος καταλήγουν σε κάτι καλό. Στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο με βασικό εφόδιο την αγάπη.